Kouhei Horikoshi Manga illustrations Deku

My Favorite Famous Person

The famous person I respect is Kōhei Horikoshi.

He is the cartoonist who created the hit manga, “My Hero Academia.” I especially love his illustrations of the main character, Deku.

His work, “My Hero Academia,” gave me a new sense of values. The main character, Deku, is constantly depicted as helping people in need, which deeply impressed me. Seeing the character always stepping up to help others was inspiring.

Because of this influence, I now aspire to be someone who can help people in the future. For that reason, both Kōhei Horikoshi, who drew the cartoon, and the character he created are heroes to me and people I truly respect.

Ang hilig ko ay maglaro ng table tennis. Nagpipingpong ako kasama ang kaibigan ko. Ako ay pumunta sa gym noong isang linggo. Gusto kong maglaro ng table tennis ngayong Sabado pero hindi pwede dahil ako ay pupupunta sa University of the Philippines. Mag-aaral ako doon nang anim na buwan. Gusto kong magpingpong sa UP. Pinaka gusto isports ang ping pong. Masayang masaya ako tuwing naglalaro nito.

Ang kaibigan ko ay magaling, kaya gusto ko ring maging magaling katulad niya. Ang paborito kong table tennis player ay si Harimoto Tomokazu. Gusto ko ang technique niya at ang sigaw niya kapag nananalo. Magandang-maganda ang kanyang pagsisikap. May kapatid siyang babae, si Miwa, at siya ay malakas din.

Kapag naglalaro ako ng table tennis, nagagawa ko ito nang hindi nag-iisip. Iisa ang aking fokus. Gusto kong ipagpatuloy ang paglalaro ng table tennis.

Ang hilig ko ay maglaro ng baseball. Ako ay naglalaro ng baseball tuwing Sabado kasama ang kaibigan ko. Pero, dahil may pagsusulit. Hindi ako naglaro ng baseball noong Sabado at ngayon Linggo. Masarap ang maglaro ng baseball. Nagiging masigla ako. May paligsahan tuwing summer. Gusto kong magsikap. Gusto kong maging magaling na manlalaro. Ang paborito kong baseball player ay si Ichiro Suzuki. Siya ay sikat. Gusto kong maging kasing-galing niya. Dahil gusto ko ang pag-iisip niya. Matalino siya. Alam niya kung saan pupunta ang bola.

Nagsimula akong maglaro ng baseball sa college.Marami pa akong hindi kayang gawin. Pero, araw araw ay talagang masaya ang aking paglalaro. Marami rin akong naging kaibigan.

Masaya ang mag-baseball pero kailangan ang mag-ingat. Dahil kung minsan tumatama ang bola sa katawan.

Mag-drawing: Ang Aking Hilig

Ang hilig ko ay mag-drawing. Noong nasa elementary at junior high school pa ako, nag-guguhit ako araw araw. Gustong-gusto kong mag-drawing, kaya nakakalimutan ko ang oras kapag nag-dodrawing. Nag-guguhit ako ng kahit ano. Halimbawa, mukha ng aso, bulaklak, at tao. Tuwang-tuwa ako kapag nag-dodrawing. Kahit na mayroon akong alalahanin, maaari kong kalimutan ang mga iyon, at kaya kong ituon ang aking isip sa isang bagay.

Pero ngayon, matagal-tagal din na hindi ako nag-drawing dahil lagi ako nanonood ng YouTube. Dapat itigil ang panonood kasi mas masaya ang mag-guhit. Kahapon, nag-guguhit ako habang gumagawa ng volunteer work. Gumaan ang pakiramdam ko talaga. Nagulat ako sa excitement na naramdaman ko. Naalala ko kung gaano kasaya ang pumili ng kulay na gagamitin at magpinta. Sa totoo lang, ang pag-guhit ay pinaka-pabrito kong hilig.

Ang Aking Trabaho

Nagta-trabaho ako bilang part-timer sa isang shisha bar.

Apat na beses sa isang linggo ako pumapasok, at nagtatrabaho ako ng pitong oras bawat araw. Ang shift ko ay mula alas-singko ng hapon hanggang alas-dose ng hatinggabi.

Nakakapagod ito araw-araw, pero ginagawa ko ito para kumita ng pera. Ang shisha ay isang uri ng tabako ng nilagyan ng lasa at hinihithit ito gamit ang isang water pipe.

Maraming tao ang pumupunta sa shisha bar para mag-relax at makipag-usap sa mga kaibigan habang gumagamit ng shisha.

Bilang isang staff, tumutulong ako sa paghahanda ng shisha at sa pag-aasikaso ng mga customer. Masaya ako kapag nakikita kong nasisiyahan ang mga customer sa aming serbisyo. Ito ang nagbibigay sa akin ng motibasyon sa trabaho. Kahit pagod ako, nawawala ang pagod kapag nakakatanggap ako ng pasasalamat o ngiti mula sa mga customer.

Kumikita ako ng humigit-kumulang 150,000 yen kada buwan. Gusto kong mag-ipon ng pera para makapunta sa ibang bansa. Pangarap kong makapaglakbay sa Amerika at Australia. Gusto kong dalawin ang mga kaibigan ko sa California at Melbourne. Ibig kong makita ang iba’t ibang kultura at maranasan ang bagong kapaligiran.

Nagtatrabaho ako sa isang hotel sa Fujinomiya.

Nagsisimula ako ng 6 pm hanggang 10 pm. Ako ay nagtatrabaho apat nang na araw. Sa isang buwan, kumikita ako nang 80.000 yen.

Nagsimula ako sa trabaho tatlo taon ang nakararaan. Bakit ito ang piniling kong trabaho? Dahil ito ay elegante at gusto kong makipag-usap sa maraming tao.

Ako ay nakikibagay sa aking boss para masaya ang trabaho. Ang aking boss may konting buhok at siya ay masungit. Siya ay binata pa; single. Binibigyan ko siya ng regalo; sinusuhulan ko siya ng yakitori para maging mabait siya sa akin.

Ako ay isang resepsiyonista: nag-aasikaso ng mga guests sa pag-check-in, sumasagot sa telepono, at nagululuto ng breakfast.

Ang hotel ay may sampung palapag at 70 rooms. Aking napagtanto na mahirap pala ang maghanap ng pera at mag-aral ng mga iba't-ibang manners.

May dalawang bagay na hindi ko makalilimutan: Una ay noong nag-check-in ang isang sikat na celebrity. Kabadong-kabado akong nakipag-usap sa kanya. Siya ay matangkad, puti ang buhok, at magandang-maganda. Pangalawa, may isang guest ang nagsabi: “Ang ngiti mo ay kasing-liwanag ng araw.”

Ako ay mag-aaral sa abroad at mag-lalakbay sa iba't-ibang sa bansa. Mag-aaral ako sa University of the Philippines (UP) mula Agosto hanggang Disyembre. Gusto ko mag-aral ng Gender Studies.

Nagtatrabaho ako sa isang gym sa Yaizu.

Nagsisimula ako mula alas otso ng gabi hanggang alas onse. Hanggang noong Marso, natatapos ang aking trabaho sa hatinggabi, kaya medyo nahirapan ako. Pero ngayon, maaga nang nagsasara ang gym kaya mas madali na.

Apat na beses at labindalawang oras ako nagtatrabaho sa isang linggo. Kumikita ako nang mga anim na lapad sa isang buwan. Nagsimula ako sa trabaho dalawang taon ang nakararaan. Pinili ko itong trabaho dahil gusto kong mag-exercise. Sa gym, naglalakad ako sa running machine, nagbubuhat ako ng weights, at paminsan-minsan, sumasayaw din ako.

Tuwing nagtatrabaho ako sa gym, naglilinis ako ng mga gamit, restroom, at banyo. Sumasagot din ako sa telepono at nag-aasikaso ng mga guests. Nagtuturo rin ako ng yoga tuwing Lunes.

May mga karanasan ako na hindi makalilimutan. Minsan pagkatapos kong magturo ng yoga, sinabi ng isang kustomer, “Ang galing mong magpaliwanag! Gusto kong sumali sa klase mo linggo-linggo!” Tuwang-tuwa ako!

Sa aking trabaho, natuto akong makipag-usap nang mas mabuti sa tao. Lagi akong ngumingiti. Kung minsan, pinupuri ng mga guests ang aking ngiti.Kapag nginitian ko ang guests, sila ay masayang-masaya. Kapag pumupunta ako sa tindahan sa loob ng gym, at kakausapin ang klerk, lagi akong ngumingiti.

Gagamitin ko ang aking ipon sa pag-aaral sa University of the Philippines (UP). Mag-aaral ako sa UP nang limang buwan. Gusto kong mag-aral ng Antropolohiyang Pangkultura upang makatulong sa pagsuporta ko sa mga Filipino sa Japan. Gusto ko ring maging lalong magaling sa pagkikipag-usap sa English at Wikang Filipino.